effugit; exciderunt irae, nutantia Agunttela solo, dubiasque vagi nituntur in hastascomminus inque vicem viso pallore recedunt.sic ubi navales miscet super aequora pugnascontempto Bellona mari, si forte benignatempestas, sibi quisque cavent, ensesque reconditmors alia, et socii pacem fecere timores,talis erat campo belli fluitantis imago,sive laborantes concepto flamine terraeventorum rabiem et clusum eiecere furorem,exedit seu putre solum carpsitque ferendounda latens, sive hae volventis machina caeliincubuit, sive omne fretum Neptunia movitcuspis et extremas gravius mare torsit in oras,seu vati datus ille fragor, seu terra minata estfratribus: ecce alte praeceps humus ore profundodissilit, inque vicem timuerunt sidera et umbrae,illum ingens haurit specus et transire parantesmergit equos; non arma manu, non frena remisit:sicut erat, rectos defert in Tartara currus,respexitque cadens caelum campumque coireingemuit, donec levior distantia rursusmiscuit arva tremor lucemque exclusit Averno.