intercepit iter; refovet frigentis amicumpectus alumna senis; redit atque exile profatur:‘o mihi sollicitum decus ac suprema voluptas,Antigone! seras tibi demoror improbus umbras,fors eadem scelera et caedes visurus avitas,donec te thalamis habilem integramque resignem:hoc satis, et fessum vita dimittite, Parcae,sed dum labor iners, quanti — nunc ecce reviso —transabiere duces: Clonin atque in terga comantesnon ego Abantiadas, non te, saxosa Caryste,non humiles Aegas altumque Capherea dixi.et iam acies obtunsa negat, cunctique resistunt,et tuus armatis iubet ecce silentia frater.’vix ea turre senex, cum rector ab aggere coepit:‘magnanimi reges, quibus haud parere recusemductor et ipse meas miles defendere Thebas,non ego vos stimulare parem — nam liber in armaimpetus, et meritas ultro iurastis in iras — ,nec laudare satis dignasque rependere gratessufficiam — referent superi vestraeque subactohoste manus — : urbem socia de gente subististutari, quam non aliis populator ab orisbelliger externave satus tellure, sed hostisindigena adsultat, cui castra adversa regentihic pater, hic genetrix, hic iunctae stirpe sorores,hic erat et frater, cerne en ubicumque nefandusexcidium moliris avis: venere volentesAoniae populi, nec sum tibi, saeve, relictus,quid velit ista cohors, et te sentire decebat:reddere regna vetant.’ sic fatus, et omnia ritedisponit, qui bella gerant, qui moenia servent,quas in fronte manus, medio quas robore sistat.perspicuas sic luce fores et virgea pastorclaustra levat, dum terra recens; iubet ordine primoire duces, media stipantur plebe maritae;ipse levat gravidas et humum fractura parentumubera, suceiduasque adportat matribus agnas.Interea Danai noctemque diemque sub armis,noctem iterum rursusque diem — sic ira ferebat —ingeminant: contempta quies, vix aut sopor illis