quis modus? an nobis pater iratusque, bonusquefulmen habes? sed non Danaeia limina talisParrhasiumque nemus Ledaeasque ibis Amyclas.scilicet e cunctis ego neglectissima natisprogenies? ego nempe tamen, qui dulce ferentipondus eram, cui tu dignatus limina vitaepraereptumque iter et maternos reddere menses,adde, quod imbellis rarisque exercita castristurba meas acies, mea tantum proelia norunt,nectere fronde comas et ad inspirata rotaribuxa: timent thyrsos nuptarum et proelia matrum,unde tubas Martemque pati, qui fervidus eccequanta parat? quid si ille tuos Curetas in armaducat et innocuis iubeat decernere peltis?quin etiam invisos — sic hostis defuit? — Argoseligis2! o ipsis, genitor, graviora periclisiussa: novercales luimus ditare Myeenas!cedo equidem, quo sacra tamen ritusque peremptaegentis et, in tumidos si quid male feta reliquitmater, abire iubes? Thracen silvasque Lycurgi?anne triumphatos fugiam captivus ad Indos?da sedem profugo! potuit Latonia fratersaxa — nec invideo — defigere Delon et imiscommendare fretis; cara submovit ab arcehostiles Tritonis aquas; vidi ipse potentemgentibus Eois Epaphum dare iura, nec ullasCyllene secreta tubas Minoave curatIda: quid heu tantum nostris offenderis aris?hic tibi — quando minor iam nostra potentia — noctesHerculeae placitusque vagae Nycteidos ardor,hic Tyrium genus et nostro felicior ignetaurus: Agenoreos saltem tutare nepotes.’Invidiam risit pater, et iam poplite flexumsternentemque manus tranquillus ad osenla tollitinque vicem placida orsa refert: ‘non coniugis istaconsiliis, ut rere, puer, nec saeva rogantisic expostus ego: immoto deducimur orbefatorum; veteres seraeque in proelia causae.nam cui tanta quies irarum aut sanguinis ususparcior humani? videt axis et ista per aevom