pressus utroque genu collecto sanguine discumipse super sese rotat atque in nubila condit.ille citus sublime petit similisque cadenticrescit in adversum, tandemque exhaustus ab altotardior ad terram redit atque immergitur arvis.sic cadit, attonitis quotiens avellitur astris,Solis opaca soror; procul auxiliantia gentesaera crepant frustraque timent, at Thessala victrixridet anhelantes audito carmine bigas.conlaudant Danai, sed non tibi molle tuenti,Hippomedon, maiorque manus speratur in aequo.Atque illi extemplo, cui spes infringere dulceimmodicas, Fortuna venit, quid numina contratendere fas homini? spatium iam immane parabat,iam cervix conversa, et iam latus omne redibat:excidit ante pedes elapsum pondus et ictusdestituit frustraque manum demisit inanem,ingemuere omnes, rarisque ea visa voluptas,inde ad conatus timida subit arte Menestheuscautior, et multum te, Maia crete, rogatomolis praevalidae castigat pulvere lapsus.illa manu magna et multo felicior exit,nec partem exiguam circi transvecta quievit,fit sonus, et fixa signatur terra sagitta,tertius Hippomedon valida ad certamina tardosmolitur gressus; namque illum corde sub altoet casus Phlegyae monet et fortuna Menesthei.erigit adsuetum dextrae certamen, et altesustentans rigidumque latus fortesque lacertosconsulit ac vasto contorquet turbine, et ipseprosequitur, fugit horrendo per inania saltuiamque procul meminit dextrae servatque tenoremdiscus, nec dubia iunctave Menesthea victumtransabiit meta: longe super aemula signaconsedit viridesque umeros et opaca theatriculmina ceu latae tremefecit mole ruinae:quale vaporifera saxum Polyphemus ab Aetnalucis egente manu tamen in vestigia puppisauditae iuxtaque inimicum exegit Ulixen.sic et Aloidae, cum iam calcaret Olympum