sive putant, rapit attonitos fuga caeca metusquecongregat, et longum dant cornua mixta fragorem.effugit hic oculos rapida puer ocior auraMaenalius, quem deinde gradu premit horridus Idasinspiratque umero, flatuque et pectoris umbraterga premit, post ambiguo discrimine tenduntPhaedimus atque Dymas, illis celer imminet Alcon.flavus ab intonso pendebat vertice crinisArcados; hoc primis Triviae pascebat ab annismunus et, Ogygio victor cum Marte redisset,nequiquam patriis audax promiserat aris.tunc liber nexu lateque in terga solutusoccursu zephyri retro fugit et simul ipsumimpedit infestoque volans obtenditur Idae.inde dolum iuvenis fraudique adcommoda sensittempora; iam finem iuxta, dum limina victorParthenopaeus init, correpto crine reductumoccupat, et longae primus ferit ostia portae.Arcades arma fremunt, armis defendere regem,ni raptum decus et meriti reddantur honores,contendunt totoque parant descendere circo.sunt et quis Idae placeat dolus, ipse regestaParthenopaeus humo vultumque oculosque madentesobruit, accessit lacrimarum gratia formae,pectora nunc maerens, nunc ora indigna cruentoungue secat meritamque comam, furit undique clamordissonus, ambiguumque senis cunctatur Adrasticonsilium, tandem ipse refert: ‘compescite litem,o pueri! virtus iterum temptanda; sed itelimite non uno, latus hoc conceditur Idae,tu diversa tene, fraus cursibus omnis abesto.’Audierant, dictoque manent, mox numina supplexaffatu tacito iuvenis Tegeaeus odorat:‘diva potens nemorum, tibi enim hic, tibi crinis honoridebitus, eque tuo venit haec iniuria voto,si bene quid genetrix, si quid venatibus ipsepromerui, ne, quaeso, sinas hoc omine Thebasire nec Arcadiae tantum meruisse pudorem.’auditum manifesta fides: vix campus euntemsentit, et exilis plantis intervenit aer,