ad tua templa genas, sed non ratus ore sacerdos,damnataeque preces: ferat haec, quae dignior, umbra.’iam face subiecta primis in frondibus ignisexclamat, labor insanos arcere parentes.Stant iussi Danaum atque obtentis eminus armisprospectu visus interclusere nefasto.ditantur flammae; non umquam opulentior illicante cinis: crepitant gemmae, atque immane liquescitargentum, et pictis exsudat vestibus aurum;nec non Assyriis pinguescunt robora sucis,pallentique croco strident ardentia mella,spumantesque mero paterae verguntur et atrisanguinis et rapti gratissima cymbia lactis,tunc septem numero turmas — centenus ubiquesurgit eques — versis ducunt insignibus ipsiGraiugenae reges, lustrantque ex more sinistroorbe rogum et stantes inclinant pulvere flammas,ter curvos egere sinus, inlisaque telistela sonant, quater horrendum pepulere fragoremarma, quater mollem famularum bracchia planctum,semianimas alter pecudes spumantiaque ignisaccipit armenta; hic luctus abolere noviqviefuneris auspicium vates, quamquam omina sentitvera, iubet: dextri gyro et vibrantibus hastishac redeunt, raptumque suis libamen ab armisquisque iacit, seu frena libet seu cingula flammismergere seu iaculum summae seu cassidis umbram,multa gemunt extra raucis concentibus agri,et lituis aures circum pulsantur acutis.ferretur clamore nemus: sic Martia velluntsigna tubae, nondum ira calet, nec sanguine ferruminrubuit, primus bellorum comitur illevultus, honoris opus 2: stat adhuc incertus in altanube, quibus sese Mavors indulgeat armis.Finis erat, lassusque putres iam Mulciber ibatin cineres; instant flammis multoque soporantimbre rogum, posito donec cum sole laboresexhausti; seris vix cessit cura tenebris,roscida iam novies caelo dimiserat astraLucifer et totidem Lunae pracvenerat ignes