montis, ubi averso dederat prosecta Tonanti,et caput iratis rediens quassabat ab extis,hic sese Argolicis immunem servat ab armishaud animi vacuus, sed templa araeque tenebant,necdum etiam responsa deum monitusque vetustiexciderant voxque ex adytis accepta profundis:prima, Lycurge, dabis Dircaeo funera bello.id cavet, et maestus vicini pulvere Martisangitur ad lituos periturisque invidet armis.Ecce — fides superum! — laceras comitata Thoantisadvehit exsequias, contra subit obvia mater,femineos coetus plangentiaque agmina ducens,at non magnanimo pietas ignava Lycurgo:fortior ille malis, lacrimasque insana resorbetira patris, longo rapit arva morantia passuvociferans: ‘illa autem ubinam, cui parva cruorislaetave damna mei? vivitne? impellite raptam,ferte citi comites; faxo omnis fabula Lemniet pater et tumidae generis mendacia sacriexciderint.’ ibat letumque inferre parabatense furens rapto; venienti Oeneius herosimpiger obiecta proturbat pectora parma,ac simul infrendens: ‘siste hunc, vesanc, furorem,quisquis es!’ et pariter Capaneus acerque reductoadfuit Hippomedon rectoque Erymanthius ense,ac iuvenem multo praestringunt lumine; at indeagrestum pro rege manus, quos inter Adrastusmitius et sociae veritus commercia vittaeAmphiaraus ait: ‘ne, quaeso! absistite ferro,unus avum sanguis, neve indulgete furori,tuque prior.’ sed non sedato pectore Tydeussubicit: ‘anne ducem servatricemque cohortisInachiac ingratis coram tot milibus aususmactare in tumulos — quanti pro funeris ultor! —cui regnum genitorque Thoas et lucidus Euhanstirpis avus? timidone parum, quod gentibus actisundique in arma tuis inter rapida agmina pacemsolus habes? habeasque, et te victoria Graiuminveniat tumulis etiamnum haec fata gementem,’Dixerat, et tandem cunctante modestior ira