librati saliunt portarum in claustra molares.cassa ducis virtus: iam mollia colla refususin tergum serpens venientem evaserat ictum,dat sonitum tellus, nemorumque per avia densidissultant nexus.at non mea vulnera clamatet trabe fraxinea Capaneus subit obvius ‘umquameffugies, seu tu pavidi ferus incola luci,sive deis, utinamque deis, concessa voluptas,non, si consertum super haec mihi membra Gigantasubveheres.’ volat hasta tremens et hiantia monstriora subit linguaeque secat fera vinela trisulcae,perque iubas stantes capitisque insigne corusciemicat, et nigri sanie perfusa cerebriAgitur alta solo. longus vix tota peregitmembra dolor, rapido celer ille volumine telumcircuit avulsumque ferens in opaca refugittempla dei; hic magno tellurem pondere mensusimplorantem animam dominis adsibilat aris.illum et cognatae stagna indignantia Lernae,floribus et vernis adsuetae spargere Nymphae,et Nemees reptatus ager, lucosque per omnissilvicolae fracta gemuistis harundine, Fauni,ipse etiam e summa iam tela poposcerat aethraIuppiter, et dudum nimbique hiemesque coibant,ni minor ira deo gravioraque tela mereriservatus Capaneus; moti tamen aura cucurritfulminis et summas libavit vertice cristas.Iamque pererratis infelix Lemnia campis,liber ut angue locus, modico super aggere longepallida sanguineis infectas roribus herbasprospicit, huc magno cursum rapit effera luctuagnoscitque nefas, terraeque inlisa nocentifulminis in morem non verba in funere primo,non lacrimas habet: ingeminat misera oscula tantumincumbens animaeque fugam per membra tepentemquaerit hians, non ora loco, non pectora restant,rapta cutis, tenuia ossa patent nexusque madentessanguinis imbre novi, totumque in vulnere corpus,ac velut aligerae sedem fetusque parentiscum piger umbrosa populatus in ilice serpens,