illos e seopulis et summo vertice montisspumea porreeti dirimentes terga profundiprosequimur visu, donec lassavit eunteslux oculos longumque polo contexere visa estaequor et extremi pressit freta margine caeli.Fama subit portus, vectum trans alta Thoantafraterna regnare Chio, mihi erimina nulla,et vacuos arsisse rogos; fremit impia plebes,sontibus accensae stimulis facinusque reposeunt.quin etiam occultae vulgo increbrescere voces:‘solane fida suis, nos autem in funera laetae 1?non deus haec latumque? quid imperat urbe nefanda?’talibus exanimis dictis — et triste propinquatsupplicium, nec regna iuvant — vaga litora furtimincomitata sequor funestaque moenia linquo,qua fuga nota patris; sed non iterum obvius Euhan,nam me praedonum manus hue adpulsa tacentemabripit et vestras famulam transmittit in oras.’Talia Lernaeis iterat dum regibus exsulLemnias et longa solatur damna querella,immemor absentis — sic di suasistis! — alumni,ille graves oeulos languentiaque ora comantimergit humo, fessusque diu puerilibus actislabitur in somnos, prensa manus haeret in herba.Interea campis, nemoris sacer horror Achaei,terrigena exoritur serpens, tractuque solutoimmanem sese vehit ac post terga relinquit,livida fax oculis, tumidi stat in ore venenispuma virens, ter lingua vibrat, terna agmina aduncidentis, et auratac crudelis gloria frontiprominet. Inachii sanctum dixere Tonantiagricolae, cui cura loci et silvestribus arispauper honos; nunc ille dei circumdare templaorbe vago labens, miserae nunc robora silvaeatterit et vastas tenuat complexibus ornos;saepe super fluvios geminae iacet aggere ripaecontinuus, squamisque incisus adaestuat amnis,sed nunc, Ogygii iussis quando omnis anhelatterra dei trepidaeque latent in pulvere Nymphae,saevior anfractu laterum sinuosa retorquens