stat funesta Venus ferroque accincta furentesadiuvat — unde manus, unde haec Mavortia divaepectora? — : tu lato patrem committe profundo,succedam curis.’ita fatus in aera rursussolvitur et nostrum, visus arcentibus umbris,mitis iter longae claravit limite flammae.qua data signa, sequor; dein curvo robore clausumdis pelagi ventisque et Cycladas Aegaeoniamplexo commendo patrem, nec fletibus umquamfit modus alternis, ni iam dimittat EooLucifer astra polo. tunc demum litore raucomulta metu reputans et vix confisa Lyaeodividor, ipsa gradu nitente, sed anxia retropectora, nec requies, quin et surgentia caeloflamina et e cunctis prospectem collibus undas.exoritur pudibunda dies, caelumque retexensaversum Lemno iubar et declinia Titanopposita iuga nube refert, patuere furoresnocturni, lucisque novae formidine cunctis,quamquam inter similes, subitus pudor; impia terraeinfodiunt scelera aut festinis ignibus urunt.iam manus Eumenidum captasque refugerat arcesexsaturata venus; licuit sentire, quid ausae,et turbare comas et lumina tingere fletu,insula dives agris opibusque armisque virisque,nota situ et Getico nuper ditata triumpho,non maris incursu, non hoste, nec aethere laevoperdidit una omnes orbata excisaque fundoindigenas: non arva viri, non aequora vertunt,conticuere domus, cruor altus et oblita crassocuncta rubent tabo, magnaeque in moenibus urbisnos tantum et saevi spirant per culmina manes,ipsa quoque arcanis tecti in penetralibus altomolior igne pyram, sceptrum super armaque patrisinicio et notas regum velamina vestes,ac prope maesta rogum confusis ignibus adstoense cruentato, fraudemque et inania bustaplango metu, si forte premant, cassumque parentiomen et hac dubios leti precor ire timores,his mihi pro meritis, ut falsi criminis astu