inferor. ille quidem dudum — quis magna tuentisomnus? — agit versans secum, etsi lata recessiturbe domus, quinam strepitus, quae murmura noctis,cur fremibunda quies? trepido scelus ordine pando,quis dolor, unde animi: 'vis nulla arcere furentes;hac sequere, o miserande; premunt aderuntque moranti,et mecum fortasse cades' his motus et artuserexit stratis, ferimur per devia vastaeurbis et ingentem nocturnae caedis acervumpassim, ut quosque sacris crudelis vespera lucisstraverat, occulta speculamur nube latentes,hic impressa toris ora exstantesque reclusispectoribus capillos magnarum et fragmina truncahastarum et ferro laceras per corpora vestes,crateras pronos epulasque in caede natant.escernere erat, iugulisque modo torrentis apertissanguine permixto redeuntem in pocula Bacchum,hic iuvenum manus et nullis violabilis armisturba senes, positique patrum super ora gementumsemineces pueri trepidas in limine vitaesingultant animas, gelida non sacvius Ossaluxuriant Lapitharum epulae, si quando profundoNubigenae caluere mero; vix primus ab irapallor, et impulsis surgunt ad proelia mensis.Tunc primum sese trepidis sub nocte Thyoneusdetexit, nato portans extrema Thoantisubsidia, et multa subitus cum luce refulsit,adgnovi: non ille quidem turgentia sertistempora nec flava crinem destrinxerat uva:nubilus indignumque oculis liquentibus imbremadloquitur: ‘dum fata dabant tibi, nate, potentemLemnon et externis etiam servare timendamgentibus, haud umquam iusto mea cura laboridestitit: absciderunt tristes crudelia Parcaestamina, nec dictis, supplex quae plurima fudiante Iovem frustra, lacrimisque avertere luctuscontigit; infandum natae concessit honorem,adcelerate fugam, tuque, o mea digna propago,hac rege, virgo, patrem, gemini qua bracchia murilitus eunt: illa, qua rere silentia, porta