est opus, ecce animos doceat Rhodopeia coniunx,ulta manu thalamos pariterque epulata marito.nec vos immunis scelerum securave cogo:plena mihi domus atque ingens, en cernite, sudor.quattuor hos una, decus et solacia patris,in gremio, licet amplexu lacrimisque morentur,transadigam ferro saniemque et vulnera fratrummiscebo patremque simul spirantibus addam,ecqua tot in caedes animum promittit? ' Agebatpluribus; adverso nituerunt vela profundo:Lcmnia classis erat. rapuit gavisa Polyxofortunam atque iterat: 'superisne vocantibus ultrodesumus? ecce rates! deus hos, deus ultor in irasadportat coeptisque favet, nec imago quietisvana meae: nudo stabat Venus ense, videriclara mihi somnosque super quid perditis aevum?inquit ‘age aversis thalamos purgate maritis,ipsa faces alias melioraque foedera iungam.’dixit, et hoc ferrum stratis, hoc, credite, ferrumimposuit, quin o miserae, dum tempus agi rem,consulite; en validis spumant eversa lacertisaequora, Bistonides veniunt fortasse maritae.'hinc stimuli ingentes, magnusque advolvitur astrisclamor. Amazonio Scythiam fervere tumultulunatumque putes agmen descendere, ubi armaindulget pater et saevi movet ostia Belli,nec varius fremor aut studia in contraria raptidissensus, ut plebe solet: furor omnibus idem,idem animus solare domos iuvenumque senumquepraecipitare colos plenisque adfrangere parvosuberibus ferroque omnes exire per annos,tunc viridi luco 1 — lucus iuga celsa Minervaepropter opacat humum niger ipse, sed insuper ingensmons premit et gemina pereunt ealigne soles —hic sanxere fidem, tu Martia testis Enyoatque inferna Ceres, Stygiaeque Acheronte reclusoante preces venere deae; sed fallit ubiquemixta venus, venus arma tenet, venus admovet iras.nec de more cruor: natum Charopeia coniunxobtulit, accingunt sese et mirantia ferro