tollit anhela dies. Tibi tardus hiantibus arvisstat vapor atque omnes admittunt aethera luci.undarum vocat ille deas mediusque silentumincipit: ‘agrestes fluviorum numina Nymphaeet nostri pars magna gregis, perferte laborem,quem damus. Argolicos paulum mihi fontibus amnesstagnaque et errantes obducite pulvere rivos,praecipuam Nemeen, qua nostra in moenia bellisnunc iter. ex alto fugiat liquor; adiuvat ipsePhoebus adhuc summo, cesset ni vestra voluntas,limite; vim coeptis indulgent astra, meaequeaestifer Erigones spumat canis, ite volentes,ite in operta soli; post vos ego gurgite plenoeliciam, et quae dona meis amplissima sacris,vester habebit honos, nocturnaque furta licentumcornipedum et cupidas Faunorum arcebo rapinas.’dixerat: ast illis tenuis percurrere visusora situs, viridisque comis exhorruit umor.protinus Inachios haurit sitis ignea campos:diffugere undae, squalent fontesque lacusque,et cava ferventi durescunt flumina limo.aegra solo macies, teucrique in origine culmiinclinata seges, deceptum margine ripaestat pecus, atque amnes quaerunt armenta natatos.sic ubi se magnis refluus suppressit in antrisNilus et Eoae liquentia pabula brumaeore premit, fumant desertae gurgite valleset patris undosi sonitus exspectat hiulcaAegyptus, donec Phariis alimenta rogatusdonet agris magnumque inducat messibus annum.Aret Lenia nocens, aret Lyrcius et ingensInachus advolvensque natantia saxa Charadruset numquam in ripis audax Erasinus et aequusfluctibus Asterion, ille alta per avia notusaudiri et longe pastorum rumpere somnos.una tamen tacitas sed iussu numinis undashaec quoque secreta nutrit Langia sub umbra,nondum illi raptus dederat lacrimabile nomenArchemorus, nec fama deae; tamen avia servatet nemus et fluvium; manet ingens gloria Nympham,