tu peior, tu cede,nocens qui solus avitagramina communemque petis defendere montem,et saltum dux alter habet.’ sic fata gelatisvultibus et Baccho iam demigrante quievit.At trepidus monstro et variis terroribus imparlongaevi rex vatis opem tenebrasque sagacesTiresiae, qui mos incerta paventibus, aegerconsulit, ille deos non larga caede iuvencum,non alacri pinna aut verum salientibus extis,nec tripode implicito numerisque sequentibus astra,turea nec supra volitante altaria fumotam penitus, durae quam Mortis limite maneselicitos patuisse refert, Lethaeaque sacraet mersum Ismeni subter confinia pontomiscentis parat ante ducem, circumque bidentumvisceribus laceris et odori sulpuris auragraminibusque novis et longo murmure purgat.Silva capax aevi validaque incurva senecta,aeternum intonsae frondis, stat pervia nullissolibus; haud illam brumae minuere. Notusveius habet aut Getica Boreas impactus ab Ursa.subter operta quies, vacuumque silentia servathorror et exclusae pallet male lucis imago,nec caret umbra deo: nemori Latonia cultrixadditur; hanc piceae cedrique et robore in omnieffictam sanctis occubat silva tenebris,huius inaspectae luco stridere sagittaenocturnique canum gemitus, ubi limina patruieffugit inque novae melior redit ora Dianae;aut ubi fessa iugis, dulcisque altissima somnoslux movet, hic late iaculis circum undique fixiseffusam pharetra cervicem excepta quiescit,extra immane patens tellus Mavortia campi,fetus ager Cadmo. durus qui vomere primopost consanguineas acies sulcosque nocentesausus humum versare et mollia sanguine prataeruit; ingentes infelix terra tumultuslucis adhuc medio solaque in nocte per umbrasexspirat, nigri cum vana in proelia surgunt