saepius in dubiis auditus Iasoni Mopsus.sed similis non ante metus aut astra notaviprodigiosa magis; quamquam maiora parantur.huc adverte animum: clara regione profundiaetheros innumeri statuerunt agmina cygni,sive hos Strymonia Boreas eiecit ab Arcto,seu fecunda refert placidi clementia Nili.fixerunt cursus: has rere in imagine Thebas;nam sese immoti gyro atque in pace silentesceu muris valloque tenent, sed fortior ecceadventat per inane cohors; septem ordine fulvoarmigeras summi Iovis exsultante catervaintuor: Inachii sint hi tibi, concipe, reges,invasere globum nivei gregis uncaque panduntcaedibus ora novis et strictis unguibus instant.cernis inexperto rorantes sanguine ventos,et plumis stillare diem? quae saeva repentevictores agitat leto Iovis ira sinistri?hic excelsa petens subita face solis inarsitsubmisitque animos, illum vestigia adortummaiorum volucrum tenerae deponitis alae.hic hosti implicitus pariter ruit, hune fuga retrovolvit agens sociae linquentem fata catervae.hic nimbo glomeratus obit, hic praepete vivapascitur immoriens; spargit cava nubila sanguis.’quid furtim inlacrimas? ‘illum, venerande Melampu,qui cadit, agnosco.’ trepidos sic mole futuricunctaque iam rerum certa sub imagine passosterror habet vates; piget inrupisse volantumconcilia et caelo mentem insertasse vetanti,auditique odere deos.—unde iste per orbemprimus venturi miseris animantibus aegercrevit amor? divumne feras hoc munus, an ipsi,gens avida et parto non umquam stare quieti.eruimus, quae prima dies, ubi terminus aevi,quid bonus ille deum genitor, quid ferrea Clothocogitet? hinc fibrae et volucrum per nubila sermoastrorumque vices numerataque semina lunaeThessalicumque nefas, at non prior aureus illesanguis avum scopulisque satae vel robore gentes