purpureo vehit ore diem, Perseius heroscum primum arcana senior sese extulit aula,multa super bello generisque tumentibus amensincertusque animi, daret armis iura novosquegentibus incuteret stimulos, an frena teneretirarum et motos capillis adstringeret enses,hinc pacis tranquilla movent, atque inde pudorifoeda quies, flectique nova dulcedine pugnaedifficiles populi; dubio sententia tandemsera placet, vatum mentes ac provida verisacra movere deum. sollers tibi cura futuri,Amphiarae, datur, iuxtaque Amythaone cretusiam senior—sed mente viret Phoeboque—Melampusadsociat passus: dubium, cui pronus Apollooraque Cirrhaca satiavit largius unda.principio fibris pecudumque in sanguine divosexplorant; iam tunc pavidis maculosa bidentumcorda negant diraque nefas minitantia vena.ire tamen vacuoque sedet petere omina caelo.Mons erat audaci seductus in aethera dorso—nomine Lernaei memorant Aphesanta coloni—,gentibus Argolicis olim sacer; inde ferebantnubila suspenso celerem temerasse volatuPersea, cum raptos pueri perterrita materprospexit de rupe gradus ac paene secuta est.huc gemini vates sanctam canentis olivaefronde comam et niveis ornati tempora vittisevadunt pariter, madidos ubi lucidus agrosortus et algentes laxavit sole pruinas,ac prior Oeclides solitum prece numen amicat:‘Iuppiter omnipotens—nam te pernicibus alisaddere consilium volucresque implere futuriomniaque et causas caelo deferre latentesaccipimus—, non Cirrha deum promiserit antrocertius, aut frondes lucis quas fama MolossisChaonias sonuisse tibi: licet aridus Hammoninvideat Lyciaeque parent contendere sortesNiliacumque pecus patrioque aequalis honoriBranchus, et undosae quem rusticus accola PisaePana Lycaonia nocturnum exaudit in umbra,