monte venis, sive Aonia devertis Itonelaeta choris, seu tu Libyco Tritone repexaslota comas, qua te biiugo temone frementemintemeratarum volucer rapit axis equarum:nunc tibi fracta virum spolia informisque dicamusexuvias, at si patriis Parthaonis arvisinferar et reduci pateat mihi Martia Pleuron,aurea tunc mediis urbis tibi templa dicabocollibus, Ionias qua despectare procellasdulce sit, et flavo tollens ubi vertice pontumturbidus obiectas Achelous Echinadas exit.hic ego maiorum pugnas vultusque tremendosmagnanimum effingam regum, figamque superbisarma tholis, quaeque ipse meo quaesita revexisanguine, quaeque dabis captis, Tritonia, Thebiscentum ibi virgineis votae Calydonides arisActaeas tibi rite faces et ab arbore castanectent purpureas niveo discrimine vittas,pervigilemque focis ignem longaeva sacerdosnutriet, arcanum numquam spretura pudorem.tu bellis, tu pace feres de more frequentesprimitias operum, non indignante Diana.’dixerat, et dulces iter instaurabat ad Argos.