hos tibi complexus, haec dent ait oscula nati.procubuere pares fatis, miserabile votummortis, et alterna clauserunt lumina dextra.Protinus idem ultro iaculo parmaque Menoetenproterrebat agens trepidis vestigia retropassibus urgentem. donec defecit iniqualapsus humo, pariterque manus distraetus in ambasorat et a iugulo nitentem sustinet hastam:‘parce per has stellis interlabentibus umbras,per superos noctemque tuam; sine, tristia Thebisnuntius acta feram vulgique per ora paventiscontempto te rege canam: sic inrita nobistela cadant, nullique tuum penetrabile ferropectus, et optanti victor reveharis amico.’dixerat, ille nihil vultu mutatus ‘inanesperdis’ ait ‘lacrimas, et tu, ni fallor, iniquopollicitus mea colla duci: nunc arma diemqueproice; quid timidae sequeris compendia vitae?bella manent.’ simul haec, et crassum sanguine telumiam redit; ille super dictis infensus amarisprosequitur victos: ‘non haec trieterica vobisnox patrio de more venit, non orgia Cadmicernitis aut avidas Bacchum scelerare parentes,nebridas et fragiles thyrsos portare putastisimbellem ad sonitum maribusque incognita verisfoeda Celaenaea committere proelia buxo?hic aliae caedes, alius furor: ite sub umbras,o timidi paucique!’ haec intonat; ast tamen illimembra negant, lassusque ferit praecordia sanguis,iam sublata manus cassos defertur in ictus,tardatique gradus, clipeum nec sustinet umbomutatum spoliis, gelidus cadit imber anhelopectore, tum crines ardentiaque ora cruentisroribus et taetra morientum aspargine manant:ut leo, qui campis longe custode fugatoMassylas depastus oves, ubi sanguine multoluxuriata fames cervixque et tabe gravataeconsedere iubae, mediis in caedibus adstataeger, hians victusque cibis; nec iam amplius iraecrudescunt: tantum vacuis ferit aera malis