tot queritur cessare manus: non segnior ardethuc illuc clipeum obiectam, seque ipse recedenscircuit, interdum trepidis occurrit et instatspicula devellens, clipeo quae plurima totofixa tremunt armantque virum saepe aspera passumvolnera, sed nullum vitae in secreta receptumnee mortem sperare valet. rotat ipse furentemDeilochum, comitemque illi iubet ire sub umbrasPhegea sublata minitantem bella securiDircaeumque Gyan et Echionium Lycophontem.iam trepidi sese quaerunt numerantque, nec idemcaedis amor, tantamque dolent rarescere turbam.Ecce Chromis Tyrii demissus origine Cadmi—hunc utero quondam Dryope Phoenissa gravatorapta repente choris onerisque oblita ferebat,dumque trahit prensis taurum tibi cornibus, Euhan,procidit impulsus nimiis conatibus infans—tunc audax iaculis et capti pelle leonispinea nodosae quassabat robora clavaeincrepitans: ‘unusne, viri, tot caedibus unusibit ovans Argos? vix credet fama reverso!heus socii, nullaene manus, nulla arma valebunt?haec regi promissa, Cydon, haec, Lampe, dabamus?’dum clamat, subit ore cavo Teumesia coruus,nec prohibent fauces; atque illi voce repletaintercepta natat prompto in sanguine lingua.stabat adhuc, donec transmissa morte per artuslabitur immorsaque cadens obmutuit hasta.vos quoque, Thespiadae, cur infitiatus honoraarcuerim fama? fratris moribunda levabatmembra solo Periphas—nil indole clarius illanec pietate fuit—, laeva marcentia collasustentans dextraque latus; singultibus artumexhaurit thoraca dolor, nec vincla coercentundantem fletu galeam, eum multa gementipone gravis curvas perfringit lancea costas.exit et in fratrem, cognataque pectora teloconserit; ille oculos etiamnum in luce natantessistit et aspecta germani morte resolvit.at cui vita recens et adhuc in vulnere vires