Oenidae tacitoque simul sub pectore regi.Nec piger ingenio scelerum fraudisque nefandaerector eget. iuvenum fidos, lectissima bellocorpora, nunc pretio, nunc ille hortantibus ardenssollicitat dictis, nocturnaque proelia saevusinstruit, et sanctum populis per saecula nomenlegatum insidiis tacitoque invadere ferro—quid regnis non vile?—cupit, quas quaereret artes,si fratrem, Fortuna, dares! o caeca nocentumconsilia! o semper timidum scelus! exit in unumplebs ferro iurata caput; ceu castra subireapparet aut celsum crebri arietis ictibus urbisinclinare latus: densi sic agmine factoquinquaginta altis funduntur in ordine portis,macte animi, tantis dignus qui credens armis!Fert via per dumos propior, qua calle latentipraecelerant densaeque legunt compendia silvae.lecta dolis sedes: gemini procul urbe malignisfaucibus urgentur colles, quos umbra supernimontis et incurvis claudunt iuga frondea silvis—insidias natura loco caecamque latendistruxit opem—mediasque arte secat aspera rupessemita, quam subter campi devexaque latisarva iacent spatiis, contra importuna crepido,Oedipodioniae domus alitis; hic fera quondampallentes erecta genas suffusaque tabolumina, concretis infando sanguine plumisrelliquias amplexa virum semesaque nudispectoribus stetit ossa premens visuque tremendoconlustrat campos, si quis concurrere dictishospes inexplicitis aut comminus ire viatoraudeat et dirae commercia iungere linguae;nec mora, quin acuens exsertos protinus unguesliventesque manus strictosque in vulnera dentesterribili adplausu circum hospita surgeret ora;et latuere doli, donec de rupe cruentaheu! simili deprensa viro, cessantibus alis,tristis inexpletam scopulis adfligeret alvum,monstrat silva nefas: horrent vicina iuvencigramina, damnatis avidum pecus abstinet herbis;