torsit et amissae redierunt montibus umbrae,ex quo frater inops ignota per oppida tristesexsul agit casus; et te iam tempus apertosub Iove ferre dies terrenaque frigora membrisducere et externos submissum ambire penates.pone modum laetis; satis ostro dives et auroconspicuus tenuem germani pauperis annumrisisti; moneo, regnorum gaudia temetdedoceas patiensque fugae mereare reverti.’Dixerat, ast illi tacito sub pectore dudumignea corda fremunt, iacto velut aspera saxocomminus erigitur serpens, cui subter inaneslonga sitis latebras totumque agitata per artusconvocat in fauces et squamea colla venenum:‘cognita si dubiis fratris mihi iurgia signisante forent nec clara odiorum arcana paterent,sufficeret vel sola fides, qua torvus et illummente gerens. ceu saepta novus iam moenia laxetfossor et hostiles inimicent classica turmas,praefuris. in medios si comminus orsa tulissesBistonas aut refugo pallentes sole Gelonos,parcior eloquio et medii reverentior aequiinciperes. neque te furibundae crimine mentisarguerim: mandata refers, nunc omnia quandoplena minis, nec sceptra fide nec pace sequestraposcitis, et propior capulo manus, haec mea regirgolico, nondum aequa tuis, vice dicta reporta:quae sors iusta mihi, quae non indebitus annissceptra dicavit honos, teneo longumque tenebo,te penes Inachiac dotalis regia donoconiugis, et Danaae—quid enim maioribus actisinvideam?—cumulentur opes, felicibus Argosauspiciis Lernamque regas; nos horrida Dircespascua et Euboicis artatas fluctibus oras,non indignati miserum dixisse parentemOedipoden: tibi larga—Pelops et Tantalus auctor!—nobilitas, propiorque fluat de sanguine iunctoIuppiter, anne feret luxu consueta paternohunc regina larem? nostrae cui iure sororesanxia pensa trahant, longo quam sordida luctu