spes, ubi longa venit, talem sub pectore nubemconsilii volvens Dircen Cadmique negatasadparat ire domos, veluti dux taurus amatavalle carens. pulsum solito quem gramine vietoriussit ab erepta longe mugire iuvenca,cum profugo placuere tori cervixque receptosanguine magna redit fractaeque in pectora quercus,bella cupit pastusque et capta armenta reposcitiam pede, iam cornu melior—pavet ipse reversumvictor, et attoniti vix agnovere magistri—:non alias tacita iuvenis Teumesius irasmente acuit, sed fida vias arcanaque coniunxsenserat; utque toris primo complexa iacebataurorae pallore virum, ‘quos, callide, motusquamve fugam moliris?’ ait ‘nil transit amantes.sentio, pervigiles acuunt suspiria questus,numquam in pace sopor, quotiens haec ora natarefletibus et magnas latrantia pectora curasadmota deprendo manu? nil foedere ruptoconubiisve super moveor viduaque iuventa,etsi crudus amor necdum post flammea totiintepuere tori: tua me, properabo fateri.angit, amate, salus, tune incomitatus, inermisregna petes poterisque tuis decedere Thebis,si neget? atque illum sollers deprendere semperfama duces tumidum narrat raptoque superbumdifficilemque tibi: necdum consumpserat annum,me quoque nunc vates, nunc exta minantia divosaut avium lapsus aut turbida noctis imagoterret, et a! memini, numquam mihi falsa per umbrasIuno venit, quo tendis iter? ni conscius ardorducit et ad Thebas melior socer.’ hic breve tandemrisit Echionius iuvenis tenerumque doloremconiugis amplexu solatus et oscula maestistempestiva genis posuit lacrimasque repressit;‘solve metus animo, dabitur, mihi crede, merentumconsiliis tranquilla dies; te fortior annisnondum cura decet, sciat haec Saturnius olimfata parens, oculosque polo demittere si quosIustitia et rectum terris defendere curat: