detinet, heu princeps Natura! ubi numina, ubi illestfulminis iniusti iaculator? ubi estis, Athenae?septima iam surgens trepidis Aurora iacentesaversatur equis; radios declinat et horretstelligeri iubar omne poli; iam comminus ipsaepabula dira ferae campumque odere volucresspirantem tabo et caelum ventosque gravantem.quantum etenim superesse rear? nuda ossa putremqueverrere permittat saniem, properate, verendiCecropidae; vos ista decet vindicta, priusquamEmathii Thracesque dolent, quaeque exstat ubiquegens arsura rogis manesque habitura supremos,nam quis erit saevire modus? bellavimus, esto;sed cecidere odia et tristes mors obruit iras.tu quoque, ut egregios fama cognovimus actus,non trucibus monstris Sinin infandumque dedistiCercyona, et saevum velles Scirona crematum.credo et Amazoniis Tanain fumasse sepulcris,unde haec arma refers,sed et hunc dignare triumphum,da terris unum caeloque Ereboque laborem,si patrium Marathona metu, si tecta levastiCressia, nec fudit vanos anus hospita fletus,sic tibi non ullae socia sine Pallade pugnae,nec sacer invideat paribus Tirynthius actis,semper et in curru, semper te mater ovantemcernat, et invictae nil tale precentur Athenae.’Dixerat; excipiunt cunctae tenduntque precantescum clamore manus; rubuit Neptunius herospermotus lacrimis; iusta mox concitus iraexclamat: ‘quaenam ista novos induxit Erinysregnorum mores? non haec ego pectora liquiGraiorum abscedens, Scythiam Pontumque nivalemcum peterem; novus unde furor? victumne putastiThesea, dire Creon? adsum, nec sanguine fessumcrede; sitit meritos etiamnum haec hasta cruores.nulla mora est; verte hunc adeo, fidissime Phegeu,cornipedem, et Tyrias invectus protinus arcesaut Danais edice rogos aut proelia Thebis.’sic ait oblitus bellique viaeque laborum,hortaturque suos viresque instaurat anhelas: