servatura legit, mox tandem voce reversa:‘hunc ego te, coniunx, ad debita regna profectumductorem belli generumque potentis Adrastiaspicio, talisque tuis occurro triumphis?huc adtolle genas defectaque lumina: venitad Thebas Argia tuas; age, moenibus indueet patrios ostende lares et mutua reddehospitia, heu quid ago? proiectus caespite nudohoc patriae telluris habes, quae iurgia? certeimperium non frater habet, nullasne tuorummovisti lacrimas? ubi mater, ubi inclyta famaAntigone? mihi nempe iaces, mihi victus es uni! dicebam: quo tendis iter? quid sceptra negataposcis? habes Argos, soceri regnabis in aula;hic tibi longus honos, hic indivisa potestas.quid queror? ipsa dedi bellum maestumque rogaviipsa patrem, ut talem nunc te complexa tenerem,sed bene habet, superi, gratum est, Fortuna; peractaspes longinqua viae: totos invenimus artus,ei mihi, sed quanto descendit vulnus hiatu!hoc frater? qua parte, precor, iacet ille nefanduspraedator? vincam volucres — sit adire potestas —excludamque feras; an habet funestus et ignes?sed nec te flammis inopem tua terra videbit:ardebis lacrimasque feres, quas ferre negatumregibus, aeternumque tuo famulata sepulcrodurabit deserta fides, festisque dolorumnatus erit, parvoque torum Polynice fovebo.’Ecce alios gemitus aliamque ad busta ferebatAntigone miseranda facem, vix nacta petitosmoenibus egressus; illam nam tempore in omniadtendunt vigiles et rex iubet ipse teneri,contractaeque vices et crebrior excubat ignis,ergo deis fratrique moras excusat et amens,ut paulum immisso cessit statio horrida somno,erumpit muris: fremitu quo territat agrosvirginis ira leae, rabies cui libera tandemet primus sine matre furor, nec longa morata est,quippe trucem campum et, positus quo pulvere frater,noverat: atque illam contra videt ire Menoetes,