limina: sunt illic soceri mihi suntque sororesconiugis, et Thebas haud ignoranda subibo.ne tantum revocate gradus: illo impetus ingensauguriumque animi.’ nec plura, unumque Menoeten —olim hic virginei custos monitorque pudoris —eligit et, quamquam rudis atque ignara locorum,praecipites gressus, qua venerat Ornytus, aufert.atque ubi visa procul socias liquisse malorum,‘anne,’ ait, ‘hostiles ego te tabente per agros— heu dolor! — exspectem, quaenam sententia lentiTheseos? an bello proceres, an dexter haruspexadnuat? interea funus decrescit. et uncisalitibus non hos potius supponimus artus?et nunc me duram, si quis tibi sensus ad umbras,me tardam Stygiis quereris, fidissime, divis.heu si nudus adhuc, heu si iam forte sepultus:nostrum utrumque nefas; adeo vis nulla dolenti,Mors nusquam saevusve Creon? hortaris euntem,Ornyte!’ sic dicens magno Megareia praecepsarva rapit passu, demonstrat proxima quisqueobvius horrescitque habitus miseramque veretur.vadit atrox visu, nil corde nec aure pavescens,et nimiis confisa malis propiorque timeri:nocte velut Phrygia cum lamentata resultantDindyma, pinigeri rapitur Simoentis ad amnemdux vesana chori, cuius dea sanguine lectoipsa dedit ferrum et vittata fronde notavit.Iam pater Hesperio flagrantem gurgite currumabdiderat Titan, aliis rediturus ab undis,cum tamen illa gravem luctu fallente laboremnescit abisse diem: nec caligantibus arvisferretur, nec frangit iter per et invia saxalapsurasque trabes nemorumque arcana, serenonigra die, caecisque incisa novalia fossis,per fluvios secura vadi somnosque ferarumpraeter et horrendas infesta cubilia monstris,tantum animi luctusque valent! pudet ire Menoetentardius, invalidaeque gradum miratur alumnae,quas non illa domos pecudumque hominumque molestopulsavit gemitu! quotiens amissus eunti