infelix ignoscit amor. post aspera visu,ac deflenda tamen, digno plangore NealceHippomedonta ciens, vatis mox impia coniunxheu vacuos positura rogos. postrema gementumagmina Maenaliae ducit comes orba Dianae,et gravis Euadne: dolet haec queriturque laboresaudacis pueri, magni memor illa maritiit torvum lacrimans summisque irascitur astris.illas et lucis Hecate speculata Lycaeisprosequitur gemitu, duplexque ad litus euntesplanxit ab Isthmiaco genetrix Thebana sepulcro,noctivagumque gregem, quamvis sibi luget, Eleusinflevit et arcanos errantibus extulit ignes,ipsa per aversos ducit Saturnia callesoccultatque vias, ne plebs congressa suorumire vetet pereatque ingentis gloria coepti,nec non functa ducum refovendi corpora curamIris habet, putresque arcanis roribus artusambrosiaeque rigat sucis, ut longius obstentexspectentque rogum et flammas non ante fatiscant.Squalidus ecce genas et inani vulnere pallensOrnytus — hic socio desertus ab agmine, tardatplaga recens — timido secreta per avia furtodebile carpit iter fractaeque innititur hastae,isque ubi mota novo stupuit loca sola tumultufemineumque gregem, quae iam super agmina Lernaesola videt, non ille viam causasve requirit,quippe patent, maesto sed sic prior occupat ore:‘quo, miserae, quo fertis iter? funusne peremptissperatis cineremque viris? stat pervigil illicumbrarum custos inhumataque corpora regiadnumerat. nusquam lacrimae, procul usque fugatiaccessus hominum: solis avibusque ferisqueire licet, vestrisne Creon dabit aequus honoremluctibus? immitis citius Busiridos arasOdrysiique famem stabuli Siculosque licebitexorare deos; rapiet fortasse precantes,si mens nota mihi, nec coniugialia suprafunera, sed caris longe mactabit ab umbris.quin fugitis, dum tuta via est, Lernamque reversae