macte, potes digne Thebarum sceptra tueri.haec tua prima dies, sed cur nova contrariis amensiura? quid anguste tantos metiris honores?exsilium intendis. timida inclementia regumista! feros avidus quin protinus imbuis enses?crede, licet, veniat cupidus parere satellesintrepidusque secet non evitantia colla.incipe! an exspectas, ut pronus supplice dextrasternar et immitis domini vestigia quaeram?finge autem temptare, sines? mihine ulla minarissupplicia, aut ullos reris superesse timores?linquere tecta iubes? caelum terramque reliquisponte, atque ultricem crudelis in ora retorsinon ullo cogente manum: quid tale iubere,rex inimice, potes? fugio excedoque nefandissedibus; an refert, quo funera longa measquetransportem tenebras? ne non gens cuncta precanticoncedat, patriae quantum miser incubo terrae?sed dulces Thebae, nimirum hic clarior ortus,et meliora meos permulcent sidera voltus,hic genetrix natique, habeas Thebana regasquemoenia, quo Cadmus, quo Laius omine rexitquoque ego; sic thalamos, sic pignora fida capessas,nec tibi sit virtus fortunam evadere dextra,sed lucem deprensus ames. satis omina sanxi,duc, age, nata procul, quid te autem luctibus addo?da, rex magne, ducem.’ timuit miseranda relinquiAntigone mutatque preces: ‘felicia per teregna, verende Creon, sanctasque Menoeceos umbras:da veniam adflicto dictisque ignosce superbis.hunc morem fandi longae fecere querellae;nec soli ferus iste tibi: sic fata deosqueadloquitur, durus luctu, facilisque nec ipsisaepe mihi; pridem indomito sub pectore vivitlibertas misera et saevae spes aspera mortis.et nunc ecce tuas inritat callidus irassuppliciumque cupit; sed tu maioribus, oro,imperii potiare bonis, altusque iacentespraetereas, et magna ducum vereare priorumfunera, et hic quondam solio sublimis et armis