tela cadunt, cunctantur equi, Fors ipsa repugnat.’Nonnihil impulerat dubios, ni torva notassetTisiphone fraudes caelestique ocior igneadforet increpitans: ‘quid belli obverteris ausis,numen iners pacique datum? cede, improba: nosterhic campus nosterque dies; nunc sera nocentesdefendis Thebas. ubi tunc, cum bella cieretBacchus et armatas furiarent orgia matres?aut ubi segnis eras, dum Martius impia serpensstagna bibit, dum Cadmus arat, dum victa cadit Sphinx,dum rogat Oedipoden genitor, dum lampade nostrain thalamos Iocasta venit?’ sic urget, et ultrovitantem aspectus etiam pudibundaque longeora reducentem premit adstridentibus hydrisintentatque faces; deiectam in lumina pallamdiva trahit magnoque fugit questura Tonanti.Tunc vero accensae stimulis maioribus irae:arma placent, versaeque volunt spectare cohortes,instaurant crudele nefas; rex impius aptattela et funestae casum prior occupat hastae.illa viam medium clipei conata per orbemnon perfert ictus atque alto vincitur auro.tunc exsul subit et clare funesta precatur:‘di, quos effosso non inritus ore rogavitOedipodes flammare nefas, non improba poscovota: piabo manus et eodem pectora ferrorescindam, dum me moriens hic sceptra tenentemlinquat et hunc secum portet minor umbra dolorem.’hasta subit velox equitis femur inter equique ilia,letum utrique volens 4; sed plaga sedentislaxato vitata genu, tamen inrita voticuspis in obliquis invenit volnera costis.it praeceps sonipes strictae contemptor habenaearvaque sanguineo scribit rutilantia gyro.exsultat fratris credens hunc ille cruorem:credit et ipse metu; totis iamque exsul habenisindulget, caecusque avidos inlidit in aegrumcornipedem cursus, miscentur frena manusquetelaque, et ad terram turbatis gressibus ambopraecipiant, ut nocte rates, quas nubilus auster