in digitis amenta videt, fugit omnia linquens,castra, viros, generum, Thebas, ac fata monentemconversumque iugo propellit Ariona: qualisdemissus curru laevae post praemia sortisumbrarum custos mundique novissimus herespalluit, amisso veniens in Tartara caelo.Non tamen indulsit pugnae cunctataque primosubstitit in scelere et paulum Fortuna morata est.bis cassae periere viae, bis comminus actosavertit bonus error equos, puraeque nefandisanguinis obliquis ceciderunt ictibus hastae,tendunt frena manu, saevis calcaribus urgentimmeritos; movet et geminas venerabile divomprodigium turmas, alternaque murmura volvontmussantes: iterare acies, procurrere saepeimpetus et totum miseris opponere bellum.Iamdudum terris coetuque offensa deorumaversa caeli Pietas in parte sedebat,non habitu, quo nota prius, non ore sereno,sed vittis exuta comam, fraternaque bella,ceu soror infelix pugnantum aut anxia mater,deflebat, saevumque Iovem Parcasque nocentesvociferans, seseque polis et luce relictadescensuram Erebo et Stygios iam malle penates,quid me, ait, ‘ut saevis animantum ac saepe deorumobstaturam animis, princeps Natura, creabas?nil iam ego per populos, nusquam reverentia nostri,o furor, o homines diraeque Prometheos artes!quam bene post Pyrrham tellus pontusque vacabant 1!en mortale genus!’ dixit, speculataque tempusauxilio temptemus, ait, licet inrita coner.desiluitque polo, niveus sub nubibus atrisquamquam maesta deae sequitur vestigia limes,vix steterat campo, subita mansuescere paceagmina sentirique nefas; tunc ora madescuntpectoraque, et tacitus subrepsit fratribus horror,arma etiam simulata gerens cultusque viriles,nunc his, nunc illis agite, ite, obsistite, clamat,‘quis nati fratresque domi, quis pignora tanta! hic quoque — nonne palam est ultro miserescere divos? —