urbibus induerem capiti decus, aspera quandopraeteriit virtus, nunc saltem exsolvere fas sit,quae merui, scis namque, socer, licet alta recondasvolnera et adflictum generi vereare pudorem:ille ego sum, qui te pacem et pia iura regentem —infelix utinamque aliis datus urbibus hospes! —extorrem patria regnoque — sed exige tandemsupplicium: fratrem suprema in bella — quid horres?decretum est fixumque — voco; desiste morari,nec poteris, non si atra parens miseraeque sororesin media arma cadant, non si ipse ad bella ruentiobstet et exstinctos galeae pater ingerat orbes,deficiam, anne bibam superest quodcumque cruorisInachii et vestris etiamnum mortibus utar?vidi ego me propter ruptos telluris hiatus,nec subii; vidi exanimum fecique nocentemTydea; me Tegea regem indefensa reposcit,orbaque Parrhasiis ululat mihi mater in antris,ipse nec Ismeni ripas, dum stagna cruentatHippomedon, Tyrias potui nec scandere turres,dum tonat, et tecum, Capaneu, miscere furores,quis tantus pro luce timor? sed digna rependam.conveniant ubi quaeque nurus matresque Pelasgaelongaevique patres, quorum tot gaudia carpsiorbavique domos: fratri concurro, quid ultra est?spectent et votis victorem Eteoclea poscant.iamque vale, coniunx, dulcesque valete Mycenae!at tu, care socer — nec enim omnis culpa malorumme penes, et superi mecum Parcaeque nocentes — ,sis lenis cineri, meque haec post proelia raptumalitibus fratrique tegas urnamque reportes— hoc tantum — et natae melius conubia iungas.’Ibant in lacrimas, veluti cum vere reversoBistoniae tepuere nives, submittitur ingensHaemus et angustos Rhodope descendit in amnes,coeperat et leni senior mulcere furentemadloquio: scidit orsa novo terrore cruentaEumenis, alipedemque citum fataliaque armaprotinus, Inachii voltus expressa Pherecli,obtulit ac fidas exclusit casside voces.