utitur et truncas rupes in templa domosquepraecipitat frangitque suis iam moenibus urbem.Iamque Iovem circa studiis diversa fremebantArgolici Tyriique dei; pater aequus utrisqueaspicit ingentes ardentum comminus irasseque obstare videt, gemit inservante novercaLiber et obliquo respectans lumine patrem:‘nunc ubi saeva manus, meaque heu cunabula flammae,fulmen, io ubi fulmen?’ ait. gemit auctor Apollo,quas dedit ipse, domos; Lernam Thebasque rependitmaestus et intento dubitat Tirynthius arcu;maternos plangit volucer Danaeius Argos;fiet venus Harmoniae populos metuensque maritistat procul et tacita Gradivum respicit ira.increpat Aonios audax Tritonia divos,Iunonem tacitam furibunda silentia torquent.non tamen haec turbant pacem Iovis: ecce quieruntiurgia, cum mediis Capaneus auditus in astris.nullane pro trepidis clamabat, ‘numina Thebisstatis? ubi infandae segnes telluris alumni,Bacchus et Alcides? pudet instigare minores.tu potius venias — quis enim concurrere nobisdignior? en cineres Semcleaque busta tenentur — ,nunc age, nunc totis in me conitere flammis,Iuppiter! an pavidas tonitru turbare puellasfortior et soceri turres exscindere Cadmi?’Ingemuit dictis superum dolor; ipse furentemrisit et incussa sanctarum mole comarum,‘quaenam spes hominum tumidae post proelia Phlegrae!tune etiam feriendus?’ ait. premit undique lentumturba deum frendens et tela ultricia poscit,nec iam audet fatis turbata obsistere coniunx,ipsa dato nondum caelestis regia signosponte tonat, coeunt ipsae sine flamine nubesadcurruntque imbres: Stygias rupisse catenasIapetum aut vinctam supera ad convexa levariInarimen Aetnamve putes, pudet ista timerecaelicolas; sed cum in media vertigine mundistare virum insanasque vident deposcere pugnas,mirantur taciti et dubio pro fulmine pallent.