innumerosque gradus, gemina latus arbore clusos,aerium sibi portat iter, longeque timendusmultifidam quercum flagranti lumine vibrat;arma rubent una clipeoque incenditur ignis.hac ait, ‘in Thebas, hac me iubet ardua virtusire, Menoeceo qua lubrica sanguine turris,experiar, quid sacra iuvent, an falsus Apollo.’dicit, et alterno captiva in moenia gressusurgit ovans: qualis mediis in nubibus aethervidit Aloidas, cum cresceret impia tellusdespectura deos nec adhuc immane veniretPelion et trepidum iam tangeret Ossa Tonantem.Tunc vero attoniti fatorum in cardine summo,ceu suprema lues urbi facibusque cruentisaequatura solo turres Bellona subiret,omnibus e tectis certatim ingentia saxaroboraque et validas fundae Balearis habenas —nam iaculis caeloque vagis spes unde sagittis? —verum avidi et tormenta rotant et molibus urgent.ille nec ingestis nec terga sequentibus umquamdetrahitur telis, vacuoque sub aere pendens 'plana velut terra certus vestigia Agat,tendit et ingenti subit oecurrente ruina:amnis ut incumbens longaevi robora pontisadsiduis oppugnat aquis, iam saxa fatiscuntemotaeque trabes; tanto violentior ille— sentit enim — maiore salo quassatque trahitquemolem aegram, nexus donec celer alveus omnisabscidit et cursu victor respirat aperto,utque petita diu celsus fastigia supraeminuit trepidamque adsurgens desuper urbemvidit et ingenti Thebas exterruit umbra,increpat attonitos: ‘humilesne Amphionis arces,pro pudor! hi faciles carmenque imbelle secuti,hi, mentita diu Thebarum fabula, muri?et quidnam egregium prosternere moenia mollistructa lyra?’ simul insultans gressuque manuquemolibus obstantes cuneos tabulataque saevusrestruit 2: absiliunt pontes, tectique prementissaxea frena labant, dissaeptoque aggere rursus