orbibus accingi solitis iubet Irin et omnemandat opus. paret iussis dea clara polumquelinquit et in terras longo suspenditur arcu.Stat super occiduae nebulosa cubilia noctisAethiopasque alios, nulli penetrabilis astro,lucus iners, subterque cavis grave rupibus antrumit vacuum in montem, qua desidis atria Somnisecurumque larem segnis Natura locavit,limen opaca Quies et pigra Oblivio servantet numquam vigili torpens Ignavia voltu.Otia vestibulo pressisque Silentia pinnismuta sedent abiguntque truces a culmine ventoset ramos errare vetant et murmura demuntalitibus, non hic pelagi, licet omnia clamentlitora, non ullus caeli fragor; ipse profundisvallibus effugiens speluncae proximus amnissaxa inter scopulosque tacet 1: nigrantia circumarmenta, omne solo recubat pecus, et nova marcentgermina, terrarumque inclinat spiritus herbas,mille intus simulacra dei caelaverat ardensMulciber: hic haeret lateri redimita voluptas,hic comes in requiem vergens Labor, est ubi Baccho,est ubi Martigenae socium pulvinar Amoriobtinet, interius tecti in penetralibus altiset cum Morte iacet, nullique ea tristis imagocernitur, hae species, ipse autem umentia subterantra soporifero stipatos flore tapetasincubat; exhalant vestes et corpore pigrostrata calent, supraque torum niger efflat anheloore vapor; manus haec fusos a tempore laevosustentat crinis, haec cornu oblita remisit,adsunt innumero circum vaga Somnia vultu,vera simul falsis permixtaque tristia blandis,noctis opaca cohors, trabibusque aut postibus haerent,aut tellure iacent, tenuis, qua circuit aulam,invalidusque nitor, primosque hortantia somnoslanguida succiduis exspirant lumina flammis.Huc se caeruleo libravit ab aethere virgodiscolor: effulgent silvae, tenebrosaque Tempeadrisere deae, et zonis lucentibus icta