orta docet; tunc in speciem serpentis inanemancipiti gyro volvi frangique ruboremdemonstrat dubio, patriasque inluminat umbras,ille coronatos iamdudum amplectitur ignes,fatidicum sorbens vultu flagrante vaporem.stant tristes horrore comae, vittasque prementescaesaries insana levat: diducta putareslumina consumptumque genis rediisse nitorem.tandem exundanti permisit verba furori:‘audite, o sontes, extrema litamina divum,Labdacidae: venit alma salus, sed limite duro.Martius inferias et saeva efflagitat anguissacra: cadat generis quicumque novissimus exstatviperei, datur hoc tantum victoria pacto.felix, qui tanta lucem mercede relinquet.’Stabat fatidici prope saeva altaria vatismaestus, adhuc patriae et tantum communia lugensfata, Creon: grandem subiti cum fulminis ictum,non secus ac torta traiectus cuspide pectus,accipit exanimis sentitque Menoecea posci.monstrat enim suadetque timor; stupet anxius altocorda metu glaciante pater: Trinacria qualisora repercussum Libyco mare sumit ab aestu,mox plenum Phoebo vatem et celerare iubentemnunc humilis genua amplectens, nunc ora canentisnequiquam reticere rogat; iam fama sacratamvocem amplexa volat, clamavitque oracula Thebae.Nunc, age, quis stimulos et pulchrae gaudia mortisaddiderit iuveni — neque enim haec absentibus umquammens homini transmissa deis — memor incipe Clio,saecula te quoniam penes et digesta vetustas.Diva Iovis solio iuxta comes, unde per orbemrara dari terrisque solet contingere, virtus,seu pater omnipotens tribuit, sive ipsa capaciselegit penetrare viros, caelestibus ut tuncdesiluit gavisa plagis! dant clara meantiastra locum quosque ipsa polis adfixerat ignes.iamque premit terras, nec vultus ab aethere longe;sed placuit mutare genas, fit provida Manto,responsis ut plena fides, et fraude priores