‘ hoc tamen interea mecum potiare sepulcro.’tales optatis regum in complexibus ambo,par insigne animis, Aetolus et inclytus Arcas,egregias efflant animas letoque fruuntur.vos quoque sacrati, quamvis mea carmina surgantinferiore lyra, memores superabitis annos.forsitan et comites non aspernabitur umbrasEuryalus Phrygiique admittet gloria Nisi.At ferus Amphion, regi qui facta reportentedoceantque dolum captivaque corpora reddant,mittit ovans; clusis ipse insultare Pelasgistendit et abscisos sociorum ostendere voltus,interea reducem murorum e culmine GraiThiodamanta vident nec iam erumpentia celantgaudia, ut exsertos enses et caede recentiarma rubere notant, novus adsilit aethera magnumclamor, et e summo pendent cupida agmina vallonoscere quisque suos. volucrum sic turba recentum,cum reducem longo prospexit in aere matrem,ire cupit contra summique e margine nidiexstat hians, iamiamque cadat, ni pectore totoobstet aperta parens et amantibus increpet alis.dumque opus arcanum et taciti compendia Martisenumerant laetisque suos complexibus implentHopleaque exquirunt tardumque Dymanta queruntur:ecce et Dircaeae iuxta dux concitus alaevenerat Amphion; non longum caede recentilaetatus videt innumeris fervere catervistellurem atque una gentem exspirare ruina,qui tremor elicita caeli de lampade tactis,hic fixit iuvenem, pariterque horrore sub unovox, acies sanguisque perit, gemitusque parantemipse ultro convertit equus; fugit ala retortopulvere, nondum illi Thebarum claustra subibant,et iam Argiva cohors nocturno freta triumphoprosilit in campos; per et arma et membra iacentumtaetraque congerie sola semianimumque cruoremcornipedes ipsique ruunt: gravis exterit artusungula, sanguineus lavat imber et impedit axes.dulce viris hac ire via, ceu tecta superbi