per ducis errantes instar mihi numinis umbras,idem animus misero; comitem circumspicit olimmens humilis luctu, sed nunc prior ibo’ — viamqueincohat et maesto conversus ad aethera voltusic ait: ‘arcanae moderatrix Cynthia noctis,si te tergeminis perhibent variare figurisnumen et in silvas alio descendere voltu,ille comes nuper nemorumque insignis alumnus,ille tuus, Diana, puer — nunc respice saltem— quaeritur,’ incendit pronis dea cornibus almumsidus et admoto monstravit funera curru.apparent campi Thebaeque altusque Cithaeron:sic ubi nocturnum tonitru malus aethera frangitIuppiter, absiliunt nubes et fulgure claroastra patent, subitusque oculis ostenditur orbis.accepit radios et eadem percitus HopleusTydea luce videt; longe dant signa per umbrasmutua laetantes, et amicum pondus uterque,ceu reduces vitae saevaque a morte remissos,subiecta cervice levant; nec verba, nec ausiflere diu: prope saeva dies iudexque minaturortus, eunt taciti per maesta silentia magnispassibus exhaustasque dolent pallere tenebras.Invida fata piis et fors ingentibus ausisrara comes, iam castra vident animisque propinquant,et decrescit onus, subiti cum pulveris umbraet sonus a tergo, monitu ducis acer agebatAmphion equites, noctem vigilataque castraexplorare datus, primusque per avia campiusque procul — necdum totas lux solverat umbras —nescio quid visu dubium incensumque movericorporaque ire videt; subitus mox fraude repertaexclamat: cohibete gradum quicumque! sed hostesesse patet: miseri pergunt anteire timentquenon sibi; tunc mortem trepidis minitatur et hastamexpulit, ac vanos alte levat eminus ictus,adfectans errare manum, stetit illa Dymantisante oculos, qui forte prior gressumque repressit.at non magnanimus curavit perdere iactusAepytus, et fixo transverberat Hoplea tergo