evigilat domus; ipse autem nec lampade claranec sonitu nec voce deae perculsus eodemmore iacet, donec radios Thaumantias omnisimpulit inque oculos penitus descendit inertes.tunc sic orsa loqui nimborum fulva creatrix:‘ Sidonios te Iuno duces, mitissime divumSomne, iubet populumque trucis defigere Cadmi,qui nunc eventu belli tumefactus Achaeumpervigil adservat vallum et tua iura recusat,da precibus tantis, rara est hoc posse facultasplacatumque Iovem dextra Iunone mereri.’dixit, et increpitans languentia pectora dextra,ne pereant voces, iterumque iterumque monebat,ille deae iussis vultu, quo nutat, eodemadnuit; excedit gravior nigrantibus antrisIris et obtusum multo iubar excitat imbri.Ipse quoque et volucrem gressum et ventosa citavittempora, et obscuri sinuatam frigore caeliimplevit chlamydem, tacitoque per aethera cursufertur et Aoniis longe gravis imminet arvis.illius aura solo volucres pecudesque ferasqueexplicat, et penitus, quemcumque supervolat orbem,languida de scopulis sidunt freta, pignus haerentnubila, demittunt extrema cacumina silvae,pluraque laxato ceciderunt sidera caelo.primus adesse deum subita caligine sensitcampus, et innumerae voces fremitusque virorumsubmisere sonum; cum vero umentibus alisincubuit piceaque haud umquam densior umbracastra subit, errare oculi resolutaque colla,et medio adfatu verba imperfecta relinqui,mox et fulgentes clipeos et saeva remittuntpila manu, lassique cadunt in pectora voltus,et iam cuncta silent: ipsi iam stare recusantcornipedes, ipsos subitus cinis abstulit ignes.At non et trepidis eadem sopor otia Graissuadet, et adiunctis arcet sua nubila castrisnoctivagi vis blanda dei: stant undique in armisfoedam indignantes noctem vigilesque superbos,ecce repens superis animum lymphantibus horror