exturbare odiis tranquilla silentia noctis?usque adeone angusta dies et triste, parumperpacem animo somnumque pati? sed prodite tandem,unde orti, quo fertis iter, quae iurgia? nam voshaud humiles tanta ira docet, generisque superbimagna per effusum clarescunt signa cruorem.’Vix ea, cum mixto clamore obliqua tuentesincipiunt una: ‘rex o mitissime Achivum,quid verbis opus? ipse undantis sanguine vultusaspicis?’ haec passim turbatis vocis amaraeconfudere sonis: inde orsus in ordine Tydeuscontinuat: ‘maesti cupiens solacia casusmonstriferae Calydonis opes Acheloiaque arvadeserui; vestris haec me ecce in finibus ingensnox operit, tecto caelum prohibere quis istearcuit? an quoniam prior haec ad limina fortemolitus gressus? pariter stabulare bimembresCentauros unaque ferunt Cyclopas in Aetnacomposites, sunt et rabidis iura insita monstrisfasque suum: nobis sociare cubilia terrae—sed quid ego? aut hodie spoliis gavisus abibis,quisquis es. his, aut me, si non effetus obortosanguis hebet luctu, magni de stirpe creatumOeneos et Marti non degenerare paternoaccipies.’ " nec nos animi nec stirpis egentes—"ille refert contra, sed mens sibi conscia faticunctatur proferre patrem, tunc mitis Adrastus:‘immo agite, et positis, quas nox inopinaque suasitaut virtus aut ira, minis succedite tecto,iam pariter coeant animorum in pignora dextrae.non haec incassum divisque absentibus acta;forsan et has venturus amor praemiserit iras,ut meminisse iuvet.’ nec vana voce locutusfata senex, siquidem hanc perhibent per vulnera iunctisisse fidem, quanta partitum extrema protervoThesea Pirithoo, vel inanem mentis Orestenopposito rabidam Pylade vitasse Megaeram.tunc quoque mulcentem dictis corda aspera regemiam faciles, ventis ut decertata residuntaequora, laxatisque diu tamen aura superstes