quem prius heroum, Clio, dabis? immodicum iraeTydea? laurigeri subitos an vatis hiatus?urget et hostilem propellens caedibus amnemturbidus Hippomedon, plorandaque bella proterviArcados atque alio Capaneus horrore canendus.Impia iam merita scrutatus lumina dextramerserat aeterna damnatum nocte pudoremOedipodes longaque animam sub morte tenebat,illum indulgentem tenebris imaeque recessusedis inaspectos caelo radiisque penatesservantem tamen adsiduis circumvolat alissaeva dies animi, scelerumque in pectore Dirae,tunc vacuos orbes, crudum ac miserabile vitaesupplicium, ostentat caelo manibusque cruentispulsat inane solum saevaque ita voce precatur:‘di, sontes animas angustaque Tartara poenisqui regitis, tuque umbrifero Styx livida fundo,quam video, multumque mihi consueta vocariadnue. Tisiphone, perversaque vota secunda:si bene quid merui, si me de matre cadentemfovisti gremio et traiectum vulnere plantasfirmasti, si stagna peti Cirrhaea bicorniinterfusa iugo, possem cum degere falsocontentus Polybo, trifidaeque in Phocidos artolongaevum implicui regem secuique frementisora senis, dum quaero patrem, si Sphingos iniquaecallidus ambages te praemonstrante resolvi,si dulces furias et lamentabile matrisconubium gavisus ini noctemque nefandamsaepe tuli natosque tibi, seis ipsa, paravi,mox avidus poenae digitis eaedentibus ultroincubui miseraque oculos in matre reliqui:exaudi, si digna precor quaeque ipsa furentisubiceres. orbum visu regnisque carentemnon regere aut dictis maerentem flectere adorti,quos genui quocumque toro; quin ecce superbi—pro dolor!—et nostro iamdudum in funere regesinsultant tenebris gemitusque odere paternos,hisne etiam funestus ego? et videt ista deorumignavus genitor? tu saltem debita vindex