frangitur omne nemus, rapiunt antiqua procellaebracchia silvarum, nullisque aspecta per aevumsolibus umbrosi patuere aestiva Lycaei.ille tamen, modo saxa iugis fugientia ruptismiratus, modo nubigenas e montibus amnesaure pavens passimque insano turbine raptaspastorum pecorumque domos, non segnius amensincertusque viae per nigra silentia vastumhaurit iter; pulsat metus undique et undique frater,ac velut hiberno deprensus navita ponto,cui neque Temo piger neque amico sidere monstratLuna vias, medio caeli pelagique tumultustat rationis inops, iamiamque aut saxa malignisexspectat submersa vadis aut vertice acutospumantes scopulos erectae incurrere prorae:talis opaca legens nemorum Cadmeius herosadcelerat, vasto metuenda umbone ferarumexcutiens stabula, et prono virgulta refringitpectore; dat stimulos animo vis maesta timoris,donec ab Inachiis victa caligine tectisemicuit lucem devexa in moenia fundensLarisaeus apex. illo spe concitus omnievolat, hinc celsae Iunonia templa Prosymnaelaevus habens, hinc Herculeo signata vaporeLernaei stagna atra vadi, tandemque reclusisinfertur portis, actutum regia cernitvestibula: hic artus imbri ventoque rigentesproicit ignotaeque adclinis postibus aulaeinvitat tenues ad dura cubilia somnos.Rex ibi tranquille, medio de limite vitaein senium vergens, populos Adrastus habebat,dives avis et utroque Iovem de sanguine ducens,hic sexus melioris inops, sed prole virebatfeminea, gemino natarum pignore fultus.cui Phoebus generos—monstrum exitiabile dictu!mox adaperta fides—fato ducente canebatsaetigerumque suem et fulvum adventare leonem,id volvens non ipse pater, non docte futuriAmphiarae vides, etenim vetat auctor Apollo,tantum in corde sedens aegrescit cura parenti.