fugiunt aulas; sequitur tristissanguinolenta Bellona manuquaeque superbos urit Erinys,nimias semper comitata domos,quas in planum quaelibet horatulit ex alto.Licet arma vacent cessentque doli,sidunt ipso pondere magnaceditque oneri Fortuna suo.vela secundis inflata notisventos nimium timuere suos,nubibus ipsis inserta caputturris pluvio vapulat Austro,densasque nemus spargens umbrasannosa videt robora frangi;feriunt celsos fulmina colles,corpora morbis maiora patent,et cum in pastus armenta vagosvilia currant,placet in vulnus maxima cervix.Quicquid in altum Fortuna tulit,ruitura levat, modicis rebuslongius aevum est: felix mediaequisquis turbae sorte quietusaura stringit litora tutatimidusque mari credere cumbamremo terras propiore legit.Quid, segnis anime, tuta consilia expetis?quid fluctuaris? clausa iam melior via est:licuit pudicos coniugis quondam toroset sceptra casta vidua tutari fide—periere mores ius decus pietas fideset qui redire cum perit nescit pudor;da frena et omnem prona nequitiam incita:per scelera semper sceleribus tutum est iter.tecum ipsa nunc evolve femineos dolos,quod ulla coniunx perfida atque impos suiamore caeco, quod novercales manusausae, quod ardens impia virgo face,Phasiaca fugiens regna Thessalica trabe: