remeasse laetor vulnus et regni gravelugere cogor, redde iam Grais, pateraltisona quatiens regna, placatos deos.nunc omne laeta fronde veletur caput,sacrifiea dulces tibia effundat modoset nivea magnas victima ante aras cadatSed ecce. turba tristis in comptae comasIliades adsunt, quas super celso gradueffrena Phoebas entheas laurus quatit.Heu quam dulce malum mortalibus additumvitae diras amor, cum pateat maliseffugium et miseros libera mors vocetportus aeterna placidus quiete,nullus hunc terror nec impotentiaprocella Fortunae movet aut iniquiflamma Tonantis.Perrumpet omne servitiumcontemptor levium deorum,qui vultus Acherontis atri,qui Styga tristem non tristis videtaudetque vitae ponere finem.Alta paxnulloscivium coetus timet aut minacesvictoris iras, non maria asperisinsana coris, non acies feraspulvereamve nubemmotam barbaricis equitum catervis;non urbe cum tota populos cadentes,hostica muros populari te flamma,indoinitumve bellum:par ille regi, par superis erit.o quam miserum est nescire mori!Vidimus patriam ruentem nocte funesta,cum Dardana tecta Dorici raperetis ignes,non illa bello victa, non armis,ut quondam, Herculea cecidit pharetra.quam non Pelei Thetidisquo natuscarosque Pelidae nimium ferocivicit, acceptis cum fulsit armisfuditque Troas falsus Achilles,