pavidosque notae vocis hortatu ciet.est alta ad agros collibus ruptis via,vicina tangens spatia suppositi maris;hic se illa moles acuit atque iras parat.ut cepit animos seque praetemptans satisprolusit irae, praepeti cursu evolat,summam citato vix gradu tangens humum,et torva currus ante trepidantes stetit.contra feroci gustus insurgens minaxvultu nec ora mutat et magnum intonat:'haud frangit animum vanus hic terror meum:nam mihi paternus vincere est tauros labor.'inobsequentes protinus frenis equirapuere currum iamque derrantes via,quacumque rabidos pavidus evexit furor,hac ire pergunt seque per scopulos agunt.at ille, qualis turbido rector mariratem retentat, ne det obliquum latus,et arte fluctum fallit, haud aliter citoscurrus gubernat: ora nunc pressis trahitconstricti frenis, terga nunc torto frequensverbere cohercet. sequitur adsiduus comes,nunc aequa carpens spatia, nunc contra obviusoberrat, omni parte terrorem movens.non-licuit ultra fugere: nam toto obviusincurrit ore corniger ponti horridus.tum vero pavida sonipedes mente excitiimperia solvunt seque luctantur iugoeripere rectique in pedes iactant onus.praeceps in ora fusus implicuit cadenslaqueo tenaci corpus et quanto magispugnat, sequaces hoc magis nodos ligat.sensere pecudes facinus— et curru levi,dominante nullo, qua timor iussit ruunt.talis per auras non suum agnoscens onusSolique falso creditum indignans diemPhaethonta currus devio excussit polo.late cruentat arva et inrisum caputscopulis resultat; auferant dumi comas,et ora duras pulchra populatur lapis