Plagae supersunt, desunt mihi cibaria;Subinde ad villam mittor sine viatico.Domi si cenat, totis persto noctibus,Sive est vocatus, iaceo ad lucem in semita.Emerui libertatem, canus servio.Ullius essem culpae mihi si conscius,Aequo animo ferrem; numquam sum factus saturEt super infelix saevum patior dominium.Has propter causas et quas longum est promere,Abire destinavi quo tulerint pedes.Ergo inquit audi: cum mali nil feceris,Haec experiris, ut refers, incommoda;Quid si peccaris? quae te passurum putas?Tali consilio est a fuga deterritus.Equum ex quadriga multis palmis nobilemAbegit quidam et in pistrinum vendidit.Productus ad bibendum cum foret a molis,In circum aequales ire conspexit suos,Ut grata ludis redderent certamina.Lacrimis obortis: Ite felices ait;Celebrate sine me cursu sollemnem diem;Ego quo scelesta furis attraxit manus,Ibi sorte tristi fata deflebo mea.Si quando in silvis urso desunt copiae,Scopulosum ad littus currit et prendens petramPilosa crura sensim demittit vado;Quorum inter villos simul haeserunt canceres,In terram abripiens excutit praedam marisEscaque fruitur passim collecta vafer.Ergo etiam stultis acuit ingenium fames.Quidam per agros devium carpens iterAve exaudivit et moratus paululum,Adesse ut vidit neminem, cepit gradum.Iterum salutat idem ex occulto sonus.Voce hospitali confirmatus restitit,Ut quisquis esset par officium reciperet.Cum circumspectans errore haesisset diuEt perdidisset tempus aliquot milium,Ostendit sese corvus et supervolansAve usque ingessit. Tum se lusum intellegens: