ipse sub Esquiliis, ubi erat sua regia, caesusconcidit in dura sanguinulentus humo,filia carpento patrios initura penatesibat per medias alta feroxque vias.corpus ut aspexit, lacrimis auriga profusisrestitit, hunc tali corripit illa sono:‘vadis, an expectas pretium pietatis amarum?duc, inquam, invitas ipsa per ora rotas.’certa fides facti: dictus Sceleratus ab illavicus, et aeterna res ea pressa nota.post tamen hoc ausa est templum, monumenta parentis,tangere: mira quidem, sed tamen acta loquar,signum erat in solio residens sub imagine Tulli;dicitur hoc oculis opposuisse manum,et vox audita est ‘voltus abscondite nostros,ne natae videant ora nefanda meae.’veste data tegitur, vetat hanc Fortuna moveriet sic e templo est ipsa locuta suo:‘ore revelato qua primum luce patebitServius, haec positi prima pudoris erit.’parcite, matronae, vetitas attingere vestes:sollemni satis est voce movere preces,sitque caput semper Romano tectus amictu,qui rex in nostra septimus urbe fuit.arserat hoc templum, signo tamen ille pepercitignis: opem nato Mulciber ipse tulit,namque pater Tulli Volcanus, Ocresia materpraesignis facie Corniculana fuit.hanc secum Tanaquil sacris de more peractisiussit in ornatum fundere vina focum:hic inter cineres obsceni forma virilisaut fuit aut visa est, sed fuit illa magis,iussa foco captiva sedet: conceptus ab illaServius a caelo semina gentis habet.signa dedit genitor tunc cum caput igne coruscocontigit, inque comis flammeus arsit apex.Te quoque magnifica, Concordia, dedicat aedeLivia, quam caro praestitit ipsa viro.disce tamen, veniens aetas, ubi Livia nunc estporticus, immensae tecta fuisse domus;