fulmina de caeli iaculatus Iuppiter arcevertit in auctores pondera vasta suos.his bene Maiestas armis defensa deorumrestat et ex illo tempore culta manet;assidet inde Iovi, Iovis est fidissima custoset praestat sine vi sceptra tenenda Iovi.venit et in terras: coluerunt Romulus illamet Numa, mox alii, tempore quisque suo.illa patres in honore pio matresque tuetur,illa comes pueris virginibusque venit,illa datos fasces commendat eburque curule,illa coronatis alta triumphat equis.’finierat voces Polyhymnia: dicta probaruntClioque et curvae scita Thalia lyrae.excipit Uranie: fecere silentia cunctae,et vox audiri nulla nisi illa potest.‘magna fuit quondam capitis reverentia cani,inque suo pretio ruga senilis erat.Martis opus iuvenes animosaque bella gerebantet pro dis aderant in statione suis:viribus illa minor nec habendis utilis armisconsilio patriae saepe ferebat opem.nec nisi post annos patuit tunc curia seros,nomen et aetatis mite senatus erat.iura dabat populo senior, finitaque certislegibus est aetas, unde petatur honor;et medius iuvenum, non indignantibus ipsis,ibat et interior, si comes unus erat.verba quis auderet coram sene digna ruboredicere? censuram longa senecta dabat.Romulus hoc vidit selectaque pectora patresdixit: ad hos urbis summa relata novae,hinc sua maiores tribuisse vocabula Maiotangor et aetati consuluisse suae.et Numitor dixisse potest ‘da, Romule, mensemhunc senibus’ nec avum sustinuisse nepos,nec leve propositi pignus successor honorisIunius, a iuvenum nomine dictus, habet.’tunc sic, neglectos hedera redimita capillos,prima sui coepit Calliopea chori: