Fasti 5 · lines 321–360 · Ovid

Socratos

Ovid, Fasti 5 · lines 321–360florebant oleae; venti nocuere protervi:
florebant segetes; grandine laesa seges:
in spe vitis erat; caelum nigrescit ab Austris,
et subita frondes decutiuntur aqua.
nec volui fieri nec sum crudelis in ira,
cura repellendi sed mihi nulla fuit.
convenere patres et, si bene floreat annus,
numinibus nostris annua festa vovent. annuimus
voto. consul cum consule ludos
Postumio Laenas persoluere mihi.’
quaerere conabar, quare lascivia maior
his foret in ludis liberiorque iocus,
sed mihi succurrit numen non esse severum
aptaque deliciis munera ferre deam.
tempora sutilibus cinguntur pota coronis,
et latet iniecta splendida mensa rosa;
ebrius incinctis philyra conviva capillis
saltat et imprudens utitur arte meri;
ebrius ad durum formosae limen amicae
cantat, habent unctae mollia serta comae,
nulla coronata peraguntur seria fronte,
nec liquidae vinctis flore bibuntur aquae;
donec eras mixtus nullis, Acheloe, racemis,
gratia sumendae non erat ulla rosae.
Bacchus amat flores: Baccho placuisse coronam
ex Ariadneo sidere nosse potes,
scaena levis decet hanc: non est, mihi credite, non est
illa coturnatas inter habenda deas.
turba quidem cur hos celebret meretricia ludos,
non ex difficili causa petita subest.
non est de tetricis, non est de magna professis,
volt sua plebeio sacra patere choro,
et monet aetatis specie, dum floreat, uti;
contemni spinam, cum cecidere rosae.
cur tamen, ut dantur vestes Cerialibus albae,
sic haec est cultu versicolore decens?
an quia maturis albescit messis aristis,
et color et species floribus omnis inest?
annuit, et motis flores cecidere capillis,
accidere in mensas ut rosa missa solet,