interea crescente Remo, crescente Quirino,caelesti tumidus pondere venter erat.quo minus emeritis exiret cursibus annus,restabant nitido iam duo signa deo:Silvia fit mater. Vestae simulacra ferunturvirgineas oculis opposuisse manus;ara deae certe tremuit pariente ministra,et subiit cineres territa flamma suos.hoc ubi cognovit contemptor Amulius aequi(nam raptas fratri victor habebat opes),amne iubet mergi geminos, scelus unda refugit;in sicca pueri destituuntur humo.lacte quis infantes nescit crevisse ferino,et picum expositis saepe tulisse cibos?non ego te, tantae nutrix Larentia gentis,nec taceam vestras, Faustule pauper, opes,vester honos veniet, cum Larentalia dicam:acceptus geniis illa December habet.Martia ter senos proles adoleverat annos,et suberat flavae iam nova barba comae:omnibus agricolis armentorumque magistrisIliadae fratres iura petita dabant,saepe domum veniunt praedonum sanguine laetiet redigunt actos in sua rura boves.ut genus audierunt, animos pater editus auget,et pudet in paucis nomen habere casis,Romuleoque cadit traiectus Amulius ense,regnaque longaevo restituuntur avo.moenia conduntur, quae quamvis parva fuerunt,non tamen expediit transsiluisse Remo.iam, modo quae fuerant silvae pecorumque recessus,urbs erat, aeternae cum pater urbis ait:‘arbiter armorum, de cuius sanguine natuscredor (et, ut credar, pignora multa dabo),a te principium Romano dicimus anno:primus de patrio nomine mensis erit.’vox rata fit, patrioque vocat de nomine mensem.dicitur haec pietas grata fuisse deo.et tamen ante omnes Martem coluere priores:hoc dederat studiis bellica turba suis.