exuitur feritas, armisque potentius aequum est,et cum cive pudet conseruisse manus;atque aliquis, modo trux, visa iam vertitur aravinaque dat tepidis farraque salsa focis.ecce deum genitor rutilas per nubila flammasspargit et effusis aethera siccat aquis;non alias missi cecidere frequentius ignes:rex pavet et volgi pectora terror habet,cui dea ‘ne nimium terrere! piabile fulmenest,’ ait ‘et saevi flectitur ira Iovis,sed poterunt ritum Picus Faunusque pianditradere, Romani numen utrumque soli.nec sine vi tradent: adhibe tu vincula captis.’atque ita qua possint edidit arte capi.lucus Aventino suberat niger ilicis umbra,quo posses viso dicere numen inest.in medio gramen, muscoque adoperta virentimanabat saxo vena perennis aquae:inde fere soli Faunus Picusque bibebant.huc venit et fonti rex Numa mactat ovem,plenaque odorati disponit pocula Bacchi,cumque suis antro conditus ipse latet,ad solitos veniunt silvestria numina fonteset relevant multo pectora sicca mero.vina quies sequitur; gelido Numa prodit ab antrovinclaque sopitas addit in arta manus,somnus ut abscessit, pugnando vincula temptantrumpere: pugnantes fortius illa tenent.tunc Numa: ‘di nemorum, factis ignoscite nostris,si scelus ingenio scitis abesse meo;quoque modo possit fulmen, monstrate, piari.’sic Numa; sic quatiens cornua Faunus ait:‘magna petis nec quae monitu tibi discere nostrofas sit: habent finis numina nostra suos.di sumus agrestes et qui dominemur in altismontibus: arbitrium est in sua tela Iovi.hunc tu non poteris per te deducere caelo,at poteris nostra forsitan usus ope.’dixerat haec Faunus; par est sententia Pici:deme tamen nobis vincula, Picus ait: