cornipedi Fauno caesa de more capellavenit ad exiguas turba vocata dapes,dumque sacerdotes veribus transuta salignisexta parant, medias sole tenente vias,Romulus et frater pastoralisque iuventussolibus et campo corpora nuda dabant;caestibus et iaculis et misso pondere saxibrachia per lusus experienda dabant:pastor ab excelso ‘per devia rura iuvencos,Romule, praedones, et Reme,’ dixit agunt.longum erat armari: diversis exit uterquepartibus; occursu praeda recepta Remi.ut rediit, veribus stridentia detrahit extaatque ait haec certe non nisi victor edet.dicta facit Fabiique simul, venit inritus illucRomulus et mensas ossaque nuda videt;risit et indoluit Fabios potuisse Remumquevincere, Quintilios non potuisse suos.fama manet facti: posito velamine currunt,et memorem famam, quod bene cessit, habet,forsitan et quaeras, cur sit locus ille Lupercal,quaeve diem tali nomine causa notet.Silvia Vestalis caelestia semina partuediderat patruo regna tenente suo.is iubet auferri parvos et in amne necari:quid facis? ex istis Romulus alter erit.iussa recusantes peragunt lacrimosa ministri,flent tamen et geminos in loca iussa ferunt.Albula, quem Tiberim mersus Tiberinus in undisreddidit, hibernis forte tumebat aquis:hic, ubi nunc fora sunt, lintres errare videres,quaque iacent valles, Maxime Circe, tuae.huc ubi venerunt (neque enim procedere possuntlongius), ex illis unus et alter ait:‘at quam sunt similes! at quam formosus uterque!plus tamen ex illis iste vigoris habet,si genus arguitur voltu, nisi fallit imago,nescio quem in vobis suspicor esse deum—at si quis vestrae deus esset originis auctor,in tam praecipiti tempore